با هم به بهار سال 1392 می رويم.
سال ۱۳۹۲ شروع شده ، مردم از مسافرتها و سیزده بدر برگشته اند ، روزنامه ها پس از ۱۵ روز تعطیلی دوباره روی دکه ها به ردیف چیده شده اند.
هشت سال ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد رو به اتمام است.
انتخابات دوره یازدهم رياست جمهوري پیش روست. گروهها در حال تدارك مقدمات براي انتخاب کاندیدای مورد نظر خود و شروع تبليغات هستند.
موضوعاتي مانند انرژي هسته اي ، توزيع سهام عدالت ، خود كفايي در توليد بنزين ، طرح تحول اقتصادی ، افزایش صادرات ، آزاد راه شمال و دهها موضوع دیگر با تمام فرا و نشیبها سالهاست كه حل شده ، بحران مسكن از تب و تاب افتاده، ولي تورم کماکان وجود دارد.
گروههاي مخالف مراقب هستند كه از اقدامات مثبت دولت سخني گفته نشود،
مسئولان حزب كارگزاران به جنب و جوش افتاده اند و پس از هشت سال در يك برنامه حساب شده ادعا مي كنند كه دولت تاكنون هيچ دستاوردی نداشته است . آنها حسن روحانی را به عنوان كانديدای مورد نظر خود انتخاب نموده اند. بزرگان اين حزب نسبت به گروههاي ديگر به نتايج انتخابات اميدوارترند و به موفقیت خود یقین دارند.
اصلاح طلبان در اين مدت سعي كرده اند شعارهاي پيچيده خود را بومي سازي كنند و تمام توجهات را بر نقاط ضعف دولت متمركز نمايند. آنها بيشتر روي طرح هایی مانند طرح امنيت اجتماعي ، مباحث و مشكلات اقتصادي و موضوعاتي مانند تحجر و پوپوليسم و ... مانور مي دهند. طرفداران آنها این تخریب های چند ساله را کاملا از حفظ شده اند.
پس از شکست کاندیدایشان در انتخابات قبل اصلاح طلبان به شدت دست به عصا می روند.
آنها براي انتخاب نامزد خود هنوز به اجماع نرسيده اند. فقط خاتمی باقی مانده است.
شكاف بين اصولگرايان عميق شده و عده ای سعی در جمع کردن آنها را دارند ولی معلوم نیست این حرکت نتیجه بخش باشد.
ساير گروههای فرعی نيز در تكاپو هستند ...
- چند روز بيشتر به موسم انتخابات باقي نمانده است.
كارگزاران ، اصلاح طلبان و ساير گروههاي همفكر و متمایل به آنها به اجبار و اقتضا براي معرفي يك كانديداي واحد به اجماع می رسند.
گروههايي از اصولگرایان به ائتلاف مي رسند و کاندیدای مشترک خود را انتخاب مي كنند و عده ای دیگر نيز مجددا راه خود را جدا می کنند.
تبليغات گروههاي مخالف بسيار گسترده تر مي شود و نوك پيكان تبليغات آنها حمله به دولت است.
برجسته نمودن نقاط منفی دولت های نهم و دهم استراتژی تبلیغاتی گروههای رقیب شده است.
گروههاي مخالف بعد از هشت سال تلاش و هجوم بي وقفه، به اين دوره كاملا اميد بسته اند.
نظر سازي هاي متعدد توليد مي شود. در اكثر آنها محبوبيت مخالفان بالا و محبوبيت اصولگرايان در حداقل است. اين نظرسنجي ها بر عده اي بي تاثير نبوده است.
اصلاح طلبان براي بعضي دولتهای غربي پيغام مي فرستند و به آنها التماس مي كنند كه آشكارا و علني از آنها اعلان حمايت نكنند.
كانديداها و نمايندگانشان راهي سفرهاي تبليغاتي استاني مي شوند.
آنها در بین حامیان و استقبال کنندگان خود وعده های فراوان می دهند.
- انتخابات برگزار مي شود.
مخالفين با اختلاف اندك پيروز مي شوند. جو جامعه احساسي مي شود. شواهد حاكي از آن است كه دولت يازدهم با رويه اي متفاوت با دولت قبل حركت خواهد نمود. جشن و شادی در جبهه مخالفین برپاست.
هنوز چند ماه دیگر به مراسم تحلیف و تنفیذ رئیس جمهور جدید باقی مانده است.
احمدي نژاد کماکان تا ساعت 12 شب در پاستور مشغول است.
رايزني ها و جنب و جوش طرفداران نامزد پيروز شروع ميشود.
توافقات محرمانه اولیه برای تقسیم پست های کلیدی بین گروههای چند گانه انجام می شود.
گمانه زني ها براي تصدي وزراتخانه ها تيتر روزنامه ها مي شود.
احمدي نژاد به چند استان و منطقه محروم سر مي زند.
تصميم گرفته مي شود هر كجا و هر كس كه كوچكترين تمايلي به ديدگاههاي دولتمردان قبل داشته است خلع يد شده حتي اگر راننده يا آبدارچي باشد.
احمدي نژاد همچنان پيگير امور مردم است.
- و سرانجام مراسم تحليف و تنفیذ برگزار مي گردد.
سعد آباد را دوباره آب و جارو مي كنند. هواپیمای اختصاصی از آشیانه خارج می شود. پاستور تنها و افسرده می شود.
در مدت زمان كمتر از چند ماه تمام مديران جابجا مي شوند و آب هم از آب تكان نمي خورد. جواب هر مخالفت و اظهار نظر متفاوت، مشت آهنين و شانتاژ تبليغاتي است.
تمام حركات دولتمردان قبلي به زشتي ياد مي شود.
هنوز هیچ برنامه عملیاتی ارائه نشده است.
دولت جديد قبل از ارائه هر برنامه اي تمام مشكلات را به گردن دولتمردان قبل مي اندازد. از ترافيك و آلودگي هواي تهران گرفته تا شوری آب قم و کاهش کوچ پرندگان به تالاب انزلی و....
برخی از مدیران رنگ عوض کرده اند و خود را هماهنگ با شعارهای جدید کرده اند.
خبرگزاري هاي خارجي نمي توانند خوشحالي خود را پنهان كنند.
در هفته اول، مدیر مسئولان تمام خبرگزاري ها و رسانه هاي دولتي عوض مي شوند و كسي مخالفت و اظهار نظر نمي كند. شايد جرات نمي كنند.
در ماه اول، هیئت مدیره جدید تیم های پیروزی و استقلال مشخص می شوند. کارگزاران تعدادی از اعضای خود را برای تیم استقلال و مشارکت هم مدیریت تیم پیروزی را برای اعضای خود انتخاب می کند.
در تفسيرها و تحليل ها دوباره مردم عزیز و متمدن و دارای شعور و آگاهی سیاسی مي شوند و دیگر از داستان رقص دلفینها و قصه زاغ و پنیر و ... خبری نیست.
و...
- دو سال از مراسم تحلیف می گذرد:
تورم هنوز وجود دارد.
فساد دوباره تشديد شده است.
نزاع گروه هاي پيروز براي تقسيم قدرت شدت گرفته است.
کار به جاههای باریک کشیده شده است و گاهی در انظار عمومی به جان هم می افتند.
مجوز دهها روزنامه و خبرگزاری جدید که با یک هئیت تحریریه اداره می شوند داده شده است.
دیگر کسی سر به سر بانکها نمی گذارد.
دولت جديد وام بلا عوض به صاحبان بانكهاي خصوصي مي دهد تا بدینوسیله دين خود را نسبت به آنها و به پاس سالها خدمات بی شائبه در زمینه خرید و فروش زمين و سکه و مسکن ادا کرده باشد.
ديگر به جز كيهان كسي جرات انتقاد كردن ندارد.
واردات دست چند نفر است اما صحبت از مافيا نيست.
دلالها اقتصاددان می شوند.
دوباره اخبار اختلاس از بانکها و ... تیتر روزانه خبرگزاری ها و روزنامه ها می شود.
اعتماد به نفس اوباش بالاتر رفته و خیابانهای شهر تابلو .... شده است.
مجددا دانشگاهها جولانگاه احزاب پیروز و دانشجویان سیاهی لشکر آنها می شوند.
تولید تئوری های جدید و عموما ضد دین و فرهنگ دینی مردم رونق گرفته است.
بهره وامها به صورت دستوري محاسبه و بالا مي رود.
قيمت دلار دستوري مصوب و ابلاغ مي شود.
بازار کتاب ها و کلاسهای آموزش هیبنوتیزم و خواب درمانی پر رونق است.
اختلاف کارگر و کارفرما حل نشده.
كار كارشناسي كيلويي چند؟ هر چه حزب و پدر خوانده ها بگويند.
در تبلیغات دوباره ، اروپائيان عزيز و چاوز و کاسترو بدجنس مي شوند.
لباسها شيك و سفرهاي تفريحي به اروپا زنده مي شود.
دیگر کسی حرفهای بزرگ نمی زند.
حالا دیگه کسی درباره فلسطین چیزی نمی گوید.
اما ایران هنوز مورد غضب رئیس جمهور ینگه دنیاست.
تورم در سبد هزینه خانوار هنوز خودنمایی می کند.
مردم دوباره نامحرم می شوند اما نوشتن عبارت «دانستن حق مردم است » در کنار لوگوها دوباره پیدا می شود!
سفرهاي استانی مسولین، تابستانها به شمال و زمستان هم يك سفر به جنوب مي باشد.
درب اتاق مسئولين بسته مي شود.
ديگر هیچ رئيس جمهوری در ميان مردم محروم دیده نمی شود.
ولی آنها چه ساده و صادقانه هنوز چشم به راهند.
و....
و مردم، چه زود دلهايشان براي رئيس جمهور ساده زيستشان تنگ مي شود،
آنها از شنيدن عبارتهای غریب بیزارند،
و آنها دوست دارند دوباره ذکر مانوس الهم عجل لولیک الفرج را بشنوند و رایحه ی خوش خدمت را استشمام کنند
.gif){kind=logo}
