این حقیقتی است تلخ که مدعیان آزادی با اقدامات ناشیانه خود سبب سلب آزادی مردم و امنیتی شدن جامعه در بعد از انتخابات شدند.
فضای انتخابات یک فضای کاملا باز بود که هر دو جناح رقیب توانستند حرفهای خود را به راحتی و بدون کوچکترین دغدغه ای بزنند و البته این مسئله با استقبال گسترده مردم مواجه شد بطوریکه حضور حداکثری مردم در پای صندوق های رای گواه این ادعا بود.
نکته جالب توجه این بود که در آن زمان مسئولین حکومتی که پیش از این بارها متهم به سلب آزادی مردم شده بودند از این رویداد استقبال کردند و خواستار ادامه این فضای باز سیاسی و مناظرات و مباحثات در ایام بعد از انتخابات شدند.
اما بعد از انتخابات کسانی که اولویت اصلیشان دموکراسی خواهی بود(گرچه در ظاهر بر طبل اسلام می کوبیدند)به راحتی به نقض بنیادی ترین رکن دموکراسی یعنی احترام به آرای اکثریت جامعه پرداختند و ادعایی را مطرح ساختند که هیچگونه منطق و استدلالی پشت آن نبود و باعث خسارات جبران ناپذیری بر جامعه شدند که.البته همانطور که پیشتر گفته شد یکی از اصلیترین خسارتها این می تواند باشد که آن فضای باز سیاسی که می توانست در جامعه تداوم یابد و حتی به یک فضای کاملا باز اجتماعی تبدیل شود که البته اگر بعضی ها آزادی مردم و جامعه را فدای غرض های شخصی خود نمی کردند.
البته همین بعضی ها که حالا چوبشان به سنگ خورده می آیند و می گویند که<< مبادا به دلیل طرح تنگنظرانه مباحث فقهی، مردم آزادی خود را از دست بدهند>> یکی نیست بگوید اگر در این میان آزادی سلب شده و جامعه دچار محدودیت شده است این حاصل کار حضراتی چون شما است که بخاطر منافع شخصیتان اینطوری زندگی مردم را به بازیچه گرفته اید.
واقعا ای کاش قبل از انتخابات یکی به جناب میر حسین موسوی میگفت:مبادا بخاطر منافع شخصی عده ای سود جو مردم آزادی خود را از دست دهند.مبادا. لينك روزانه
(حق)
.gif){kind=logo}
